Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Ότε η αμαρτωλός προσέφερε το μύρον...

 http://blogs.sch.gr/9dimlarislar/files/2012/04/MTETAR.jpg
 
Ότε η αμαρτωλός προσέφερε το μύρον, τότε ο μαθητής συνεφώνει τοις παρανόμοις˙ η μεν έχαιρε κενούσα το πολύτιμον, ο δε έσπευσε πωλήσαι τον ατίμητον αύτη τον Δεσπότην επεγίνωσκεν, ούτος του Δεσπότου εχωρίζετο˙ αύτη τον Δεσπότην επεγίνωσκεν, ούτος του Δεσπότου εχωρίζετο˙ αύτη ηλευθερούτο, και ο Ιούδας δούλος εγεγόνει του εχθρού. Δεινόν η ραθυμία! Μεγάλη η μετάνοια, ήν μοι δώρησαι, Σωτήρ, ο παθών υπέρ ημών, και σώσον ημάς


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Όταν η γυναίκα της αμαρτίας πρόσφερε (μετανοούσα) το μύρο στον Κύριο (εκδηλώνοντας έτσι την φλογερή αγάπη της προς Αυτόν), τότε ο μαθητής έκανε συμφωνία με τους παράνομους (άρχοντες των Ιουδαίων, για να παραδώσει τον Κύριο)˙ εκείνη μεν χαιρόταν, αδειάζοντας (από το δοχείο) το μεγάλης αξίας μύρο, αυτός δε έτρεχε να πουλήσει τον Κύριο, του Οποίου η αξία (είναι άπειρη και γι’ αυτό) δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί˙ αυτή (στο πρόσωπο του Ιησού) αναγνώριζε τον Κύριον, αυτός δε από τον Κύριο αποχωριζόταν˙ αυτή γινόταν ελεύθερη (από τα δεσμά της αμαρτίας) και ο Ιούδας γινόταν δούλος του εχθρού (Διαβόλου). Φοβερό πράγμα είναι η αμέλεια (για τη σωτηρία της ψυχής)! Μεγάλη η αξία της μετάνοιας! Αυτή τη μετάνοια δώρισε σ’ εμένα, Σωτήρα μου, Συ που υπέμεινες (φρικτά) Παθήματα για χάρη μας, και σώσε μας.



Πηγή: http://www.youtube.com
Read more »

Ερμηνεία της Μεγάλης Εβδομάδας



Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!
Η Μεγάλη Εβδομάδα μας ετοιμάζει για τη συμμετοχή μας στο πάθος του Χριστού. Να καθαρίσουμε το πνεύμα μας, τον εσωτερικό μας κόσμο, από κάθε αταίριαστη σκέψη και επιθυμία. Έτσι αφού «απεκδυθούμε τα αμαρτήματα» θα συμμετέχουμε στο Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού.

Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Κυριακή Βαΐων

http://4.bp.blogspot.com/-oqIb7MydTOA/UXwOi9Q9K-I/AAAAAAAAmKs/pl3YA6GkHOE/s1600/BAGIA%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BD.jpg

  •  Η ζωή του παγκάλου Ιωσήφ
 Ήταν ο αγαπημένος γιος του Ιακώβ, αλλά και αγαπημένο παιδί του Θεού. Είχε πάνω του όλα τα καλά: μεγάλη ομορφιά, πολύ εξυπνάδα αλλά και μεγάλη καλοσύνη, συγχωρητικότητα, ευγένεια, πολύ αγάπη για τους άλλους. Ο Θεός τον αγαπούσε γιατί, παρ’ όλα τα χαρίσματά του, δεν το είχε πάρει πάνω του και δεν είχε χάσει την ανθρωπιά και την απλότητα. Ο Ιωσήφ τηρούσε όλες τις εντολές γι’ αυτό και ο Θεός τον είχε φωτίσει και τον είχε προικίσει επιπλέον με το χάρισμα του να εξηγεί τα όνειρα.
http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2012/04/%CE%99%CF%89%CF%83%CE%AE%CF%86-%CE%BF-%CE%A0%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%82.jpg
Στην ώρα του πειρασμού έδειξε ανεξικακία, υπομονή, απλότητα και συγχωρητικότητα γι’ αυτό και ο Θεός τον ύψωσε σε μεγάλη εξουσία και δόξα αλλά και το όνομα του έμεινε εις τον αιώνα σαν παράδειγμα για όλα τα παιδιά, τους νέους και τους ενήλικες που επιζητούν την δόξα, την ομορφιά, την εξουσία και την επιτυχία χωρίς να σκέφτονται ότι υπάρχει Θεός, χωρίς να υπολογίζουν τις εντολές, χωρίς να αγαπούν και να συγχωρούν

  • Άκαρπη συκιά
Ο Χριστός χρησιμοποίησε την άκαρπη συκιά, ως συμβολισμό του Ισραηλιτικού λαού της εποχής του. Γιατί οι Ισραηλίτες, ενώ όφειλαν να έχουν καρπούς πίστης, είχαν μόνο «φύλλα», δηλαδή μόνο φαινόμενο καρπών, και όχι αληθινούς καρπούς.

Όπως η συκιά με τα φύλλα της ξεγελούσε, ότι δήθεν είχε και καρπό, έτσι και ο λαός Ισραήλ, με τα λόγια ξεγελούσε, όμως τα έργα τους ήταν μακριά από τον Θεό, και δεν είχαν καρπούς αξίους μετανοίας.


Μεγάλη Δευτέρα


  • 10 παρθένες

μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία., να μας παρακινήσει μεν όλους προς την ελεημοσύνη, αλλά και να διδάξει όλους μας να είμαστε έτοιμοι πριν μας προλάβει το τέλος του θανάτου


  • Η παραβολή των ταλάντων

Με την παραβολή των ταλάντων ο Κύριος θέλει να μας παρουσιάσει τα δώρα και τα χαρίσματα, που ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο.

Ο καθένας, πρέπει να καλλιεργήσει και να αναδείξει τα χαρίσματα του. Δηλαδή, να προσφέρει με πολλή αγάπη τις υπηρεσίες του στους συνανθρώπους του. Έτσι θα είναι έτοιμος να υποδεχτεί στην καρδιά του την αγάπη και την επιβράβευση του Ιησού Χριστού



Μεγάλη Τρίτη

  • στην αμαρτωλή γυναίκα

Είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.



Μεγάλη Τετάρτη

  •  Τον ιερό νιπτήρα

Ο Νιπτήρας είναι πράξη ταπεινώσεως δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.Όλη η ζωή του Χριστού κάτω στη γη είναι μια ταπείνωση, μια συγκατάβαση. Ο Χριστός είναι η αληθινή ταπείνωση. Ο Χριστός καθαρίζει όλους τους πιστούς. Τους καθαρίζει από το μόλυσμα της αμαρτίας. Το πλύσιμο, που έκανε ο Χριστός με τον ιερό νιπτήρα, συμβολίζει το άλλο, το μεγάλο πλύσιμο, που θα γίνει ύστερα από λίγες ώρες .


  • Τον μυστικό δείπνο

Ο Χριστός με τον Μυστικό Δείπνο ήθελε να καταδείξει δύο πράγματα:

 Τον αποχαιρετισμό από το γήινο σώμα Του και την μόνιμη σύνδεση με τους μαθητές Του, σαν πνεύμα. Σαν σύμβολα διάλεξε το ψωμί και το κρασί και έτσι έγινε η παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Ο Χριστός εκείνο το βράδυ προσευχήθηκε για τους μαθητές Του,να είναι ενωμένοι και αγαπημένοι μεταξύ τους, αλλά και να νιώθουν αγάπη για Εκείνον, τον Δάσκαλό τους και να είναι πάντα ενωμένοι με Αυτόν, σαν ένα σώμα, του οποίου η κεφαλή είναι ο Χριστός και τα μέλη οι μαθητές Του, ήταν ένα δείπνο αγάπης.

  • Προσευχή στο όρος των Ελαιών
 
Εδώ φαίνεται η ανθρώπινη φύση Χριστού και η δύναμη της προσευχής.
Ως απόλυτα αθώος, ο Ιησούς υπέφερε βαθύτατα για όσα απάνθρωπα του ετοίμαζαν. Αυτό το εσωτερικό μαρ­τύριο είναι το ποτήρι που θα δοκιμάσει, και όχι τόσο ο σωματικός πόνος. Επικοινωνεί γι' αυτά που θα αντιμε­τωπίσει με τον Θεό-Πατέρα. Του εκφράζει όσα νιώθει. Ενισχύεται. Είναι έτοιμος να θυσιαστεί για χάρη των αν­θρώπων. 
Ο πειρασμός, δηλ. η δοκιμασία που θα περάσουν οι μαθητές, θα είναι πάρα πολύ μεγάλος και θα κινδυνέψουν. Διότι σε λίγο, αλλά και στη συνέχεια, θα έβλεπαν τον Δάσκαλό τους να τον ταπεινώνουν, να τον εξευτελί­ζουν, να τον βασανίζουν και τέλος να τον σταυρώνουν. Όλα αυτά δεν μπορούσαν ούτε καν να τα φανταστούν. Υπήρχε φόβος να τους κυριέψει η αμφιβολία και η α­πελπισία, ώστε να μην πιστέψουν πια ότι ήταν ο αληθινός Μεσσίας.

  •  Η Προδοσία του Ιούδα
 
Προδοσία Ιούδα από αγάπη για χρήμα. Το χρήμα εδώ αντιπροσωπεύει όλες τις διεστραμμένες και καταστρεπτικές αγάπες που οδηγούν τον άνθρωπο στην άρνηση του Θεού. Με την προδοσία  γίνεται η αρχή του Πάθους του Κυρίου.



Μεγάλη Πέμπτη 
  • Η σταύρωση

Έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:
α) Τα πτυσίματα
β) τα μαστιγώματα
γ) τις κοροϊδίες
δ) τους εξευτιλισμούς
ε) τα κτυπήματα
στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την
ζ) Σταύρωση και
η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Ο Κύριος θυσιάστηκε για χάρη μας, για να απαλλαχθούμε από φόβο και εξουσία θανάτου. Συγχώρεσε τον άνθρωπο για τις αμαρτίες, αλλά και τον δόξασε.Τον συμφιλίωσε με το Θεό, νίκησε το διάβολο και θεμελίωσε την Εκκλησία.


Μεγάλη Παρασκευή



  •  την Ταφή Του Κυρίου και
  •  την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ, τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.
Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ ψάλλονται τα Εγκώμια Η Ζωή εν Τάφω α' στάση, Άξιον Εστί β' στάση, και Αι Γένεαι Πάσαι γ' στάση και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!


Μεγάλο Σάββατο


Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!
Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα


Κυριακή του Πάσχα τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των Παθών και της Αναστάσεως για όλους εμάς τους Πίστους;
Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική - προσωπική σωτηρία!


ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Γνώσεσθε την Αλήθεια
Read more »